ప్రధాన వాక్యం
“నా ఆత్మా, యెహోవాను స్తుతించుము; ఆయన చేసిన ఉపకారములలో దేనినైనను మరువకుము.”
— కీర్తన 103:2
పరిచయం
ప్రియమైన సహోదర సహోదరీమణులారా,
మనిషికి ఒక విచిత్రమైన స్వభావం ఉంది. కష్టాలు వచ్చినప్పుడు వాటిని చాలా త్వరగా గుర్తుంచుకుంటాడు; దేవుడు చేసిన మేలులను మాత్రం త్వరగా మరచిపోతాడు.
ఒక చిన్న పిల్లవాడు అనారోగ్యంగా ఉన్నప్పుడు తల్లి రాత్రంతా మేలుకొని అతని పక్కన ఉంటుంది. అతనికి మందులు ఇస్తుంది, ఆహారం పెడుతుంది, జాగ్రత్తగా చూసుకుంటుంది. కానీ మరుసటి రోజు తల్లి చిన్న విషయానికి మందలిస్తే, ఆ పిల్లవాడు “అమ్మ నన్ను ప్రేమించదు” అంటాడు.
అతడు పొందిన వంద మేలులను మరిచి, ఒక్క మందలింపును మాత్రమే గుర్తుపెట్టుకున్నాడు.
ఆధ్యాత్మిక జీవితంలో కూడా ఇదే ప్రమాదం ఉంది.
దేవుడు చేసిన మేలులను మరచిపోవడం → ఫిర్యాదు → అసంతృప్తి → అవిధేయత → అవిశ్వాసం → చివరకు దేవుని చిత్తానికి దూరం.
సంఖ్యాకాండము 11–13 అధ్యాయాలలో ఇశ్రాయేలీయుల ప్రయాణంలో ఈ విషయాలు మనకు స్పష్టంగా కనిపిస్తాయి.
1. దేవుడు చేసిన మేలులను గుర్తు చేసుకోకుండా ఫిర్యాదు చేయవద్దు
ఇశ్రాయేలీయులు ఐగుప్తులో బానిసలుగా ఉన్నారు. వారికి స్వేచ్ఛ లేదు. భవిష్యత్తు లేదు. ఆశ లేదు.
కానీ దేవుడు వారిని విడిపించాడు.
ఎర్ర సముద్రాన్ని దాటించాడు.
శత్రువుల నుండి కాపాడాడు.
పగటిపూట మేఘస్తంభంతో నడిపించాడు.
రాత్రిపూట అగ్నిస్తంభంతో నడిపించాడు.
ఆహారం లేని అరణ్యంలో మన్నా ఇచ్చాడు.
నీరు లేని చోట నీరు ఇచ్చాడు.
అయినా కొంతకాలం తరువాత వారు ఏమి చేశారు?
ఫిర్యాదు చేయడం ప్రారంభించారు.
ఆత్మీయ పాఠం
మన జీవితంలో కూడా దేవుడు చేసిన మేలులను లెక్కించాలి.
ఒకసారి కూర్చొని ఆలోచించండి:
నేను పడిపోయినప్పుడు ఎవరు నన్ను లేపారు?
నేను కన్నీళ్లు పెట్టుకున్నప్పుడు ఎవరు నన్ను ఆదరించారు?
తలుపులు మూసుకుపోయినప్పుడు ఎవరు మరో మార్గం తెరిచారు?
ప్రమాదం నుండి ఎవరు కాపాడారు?
నేను ప్రార్థించినప్పుడు ఎన్నిసార్లు సమాధానం ఇచ్చారు?
కష్టం వచ్చినప్పుడు “దేవా, నన్నెందుకు?” అని అడగడానికి ముందు, “దేవా, ఇప్పటివరకు నన్ను ఎంతగా నడిపించావో” అని గుర్తు చేసుకోవాలి.
ఉదాహరణ
ఒక వ్యక్తి తన ఫోన్లో వందలాది ఫోటోలు ఉంచుకుంటాడు. జీవితంలోని ముఖ్యమైన సంఘటనలను ఫోటోలుగా భద్రపరుస్తాడు.
అలాగే మన హృదయంలో కూడా “దేవుడు నాకు చేసిన మేలుల జ్ఞాపకాల ఆల్బమ్” ఉండాలి.
కష్టం వచ్చినప్పుడు ఆ ఆల్బమ్ తెరవాలి.
“ఆ రోజున దేవుడు నన్ను కాపాడాడు.”
“ఆ సమయంలో దేవుడు నాకు సహాయం చేశాడు.”
“అప్పుడు మార్గం కనిపించలేదు, కానీ దేవుడు మార్గం చేశాడు.”
అప్పుడు ప్రస్తుత సమస్య చిన్నదిగా కనిపించకపోయినా, దేవుడు పెద్దవాడిగా కనిపిస్తాడు.
2. దేవుడు ఇచ్చినదానికంటే ఇవ్వనిదానిపై మనసు పెట్టవద్దు
సంఖ్యాకాండము 11లో ఇశ్రాయేలీయులు మన్నా గురించి అసంతృప్తి వ్యక్తం చేశారు.
దేవుడు వారికి ఆకాశం నుండి ఆహారం ఇస్తున్నాడు.
అది ఒక అద్భుతం!
కానీ వారు:
“మాకు మాంసం కావాలి.”
అని కోరారు.
ఇక్కడ సమస్య ఆకలి మాత్రమే కాదు.
దేవుడు ఇచ్చినదానిపై కృతజ్ఞత లేకపోవడం సమస్య.
మన జీవితంలో
మన దగ్గర ఉన్న వాటిని మరిచి, లేనివాటిని మాత్రమే చూస్తే ఎప్పటికీ సంతోషంగా ఉండలేం.
ఒకరి దగ్గర మంచి ఇల్లు ఉంది—కానీ కారు లేదు.
కారు ఉన్నవాడు—ఇంకా పెద్ద కారు కావాలనుకుంటాడు.
పెద్ద కారు ఉన్నవాడు—ఇంకా పెద్ద ఇల్లు కావాలనుకుంటాడు.
ఇలా చూస్తే ఆశీర్వాదం కూడా అసంతృప్తికి కారణమవుతుంది.
కృతజ్ఞత మన దృష్టిని మార్చుతుంది
“నాకు ఏమి లేదు?” అని అడిగితే లోటు కనిపిస్తుంది.
“దేవుడు నాకు ఏమి ఇచ్చాడు?” అని అడిగితే కృప కనిపిస్తుంది.
3. ఇతరులతో పోల్చుకోవడం అసంతృప్తికి తలుపు
మనిషి సంతోషాన్ని కోల్పోవడానికి ఒక ప్రధాన కారణం పోలిక.
“అతనికి అది ఉంది. నాకు లేదు.”
“ఆమెకు అంత మంచి ఉద్యోగం వచ్చింది.”
“వారికి మంచి ఇల్లు ఉంది.”
“వారి పిల్లలు ఇలా ఉన్నారు.”
సోషల్ మీడియా కాలంలో ఇది మరింత ప్రమాదకరం. మనం ఇతరుల జీవితంలోని బయటి 5 నిమిషాలను, మన జీవితంలోని మొత్తం 24 గంటలతో పోల్చుకుంటాం.
ఇశ్రాయేలీయులు కూడా తమ గతాన్ని గుర్తుచేసుకుంటూ ఐగుప్తులో ఉన్న కొన్ని విషయాలను గొప్పగా చెప్పుకున్నారు. కానీ ఐగుప్తులో తాము అనుభవించిన బానిసత్వాన్ని మాత్రం మరిచిపోయారు.
ఇది చాలా ముఖ్యమైన పాఠం:
గతాన్ని గుర్తు చేసుకునేటప్పుడు దేవుని లేకుండా గతాన్ని రొమాంటిక్గా చూడకండి.
ఐగుప్తు వారికి కొన్ని ఆహారాలు ఇచ్చి ఉండవచ్చు.
కానీ అదే ఐగుప్తు వారిని బానిసలుగా చేసింది.
కొన్నిసార్లు మనం కూడా ఇలా అంటాం:
“నేను క్రీస్తులోకి రాకముందు బాగుండేవాడిని.”
కానీ దేవుడు మనల్ని ఏ స్థితి నుండి బయటకు తీసుకువచ్చాడో మరచిపోతాం.
4. ఫిర్యాదు ఒక్క వ్యక్తితో ఆగదు — అది సమూహాన్ని ప్రభావితం చేస్తుంది
సంఖ్యాకాండము 11లో కొద్దిమంది అసంతృప్తి మొత్తం సమాజంలో వ్యాపించింది.
ఇది ఒక చిన్న మంట పెద్ద అడవిని కాల్చినట్లుంది.
ఒక కుటుంబంలో ఒకరు ఎప్పుడూ ఫిర్యాదు చేస్తే, కొద్దికాలానికి ఇంటి వాతావరణం మారుతుంది.
ఒక సంఘంలో కొందరు ఎప్పుడూ ప్రతికూలంగా మాట్లాడితే, ఆ ఆలోచన ఇతరులకు కూడా వ్యాపిస్తుంది.
అందుకే మన మాటలను జాగ్రత్తగా చూసుకోవాలి.
మన నోటి నుండి వచ్చే మాటలు:
విశ్వాసాన్ని పెంచుతున్నాయా?
లేక భయాన్ని పెంచుతున్నాయా?
కృతజ్ఞతను పెంచుతున్నాయా?
లేక ఫిర్యాదును పెంచుతున్నాయా?
మీరు ఒక సమస్యకు పరిష్కారమా? లేక సమస్యను పెంచే స్వరమా?
5. దేవుని సమీపంలో ఉన్నప్పటికీ హృదయం దూరంగా ఉండవచ్చు
కీర్తన 14–17లో దావీదు మనిషి హృదయం, దేవుని ఎదుట నడిచే జీవితం గురించి మాట్లాడుతున్నాడు.
ఇక్కడ మనకు ఒక గంభీరమైన సత్యం తెలుస్తుంది:
దేవుని ప్రజల మధ్య ఉండటం మాత్రమే సరిపోదు; దేవునితో సంబంధం ఉండాలి.
ఇశ్రాయేలీయులు దేవుని అద్భుతాలను కళ్లారా చూశారు.
అయినా వారి హృదయాలలో అవిశ్వాసం వచ్చింది.
ఉదాహరణ
సూర్యుడి కింద నిలబడి ఉన్న వ్యక్తి “నాకు వెలుగు లేదు” అంటే సమస్య సూర్యుడిలో లేదు.
అతను కళ్లను మూసుకున్నాడు.
అలాగే దేవుడు మన జీవితంలో పనిచేస్తున్నప్పటికీ, మన హృదయం ఫిర్యాదుతో నిండిపోయినప్పుడు ఆయన కృపను చూడలేకపోవచ్చు.
6. దేవుడు మన హృదయాన్ని పరీక్షిస్తాడు
కీర్తన 17:3లో దావీదు తన హృదయాన్ని దేవుడు పరిశీలించాడని చెబుతాడు.
ఇది మనకు గొప్ప ప్రశ్న:
“దేవుడు నా హృదయాన్ని పరిశీలిస్తే ఏమి కనిపిస్తుంది?”
బయట:
ప్రార్థన ఉండవచ్చు.
ఆరాధన ఉండవచ్చు.
బైబిల్ ఉండవచ్చు.
సేవ ఉండవచ్చు.
కానీ లోపల:
అసూయ ఉందా?
అసంతృప్తి ఉందా?
కోపం ఉందా?
స్వార్థం ఉందా?
అవిశ్వాసం ఉందా?
ఇతరులపై ఫిర్యాదు ఉందా?
మనిషి బయట రూపాన్ని చూస్తాడు.
దేవుడు హృదయాన్ని చూస్తాడు.
కాబట్టి మన ప్రార్థన:
“ప్రభువా, నా పరిస్థితులను మాత్రమే మార్చవద్దు; ముందుగా నా హృదయాన్ని మార్చు.”
7. దేవుడు ఇచ్చిన వాగ్దానాన్ని చూసి భయపడకండి
సంఖ్యాకాండము 13లో ఇశ్రాయేలీయులు కనాను దేశాన్ని పరిశీలించడానికి గూఢచారులను పంపారు.
వారు అక్కడి ఫలాలను చూశారు.
దేశం నిజంగా మంచి దేశమే.
కానీ వారు అక్కడి ప్రజలను, కోటలను చూసి భయపడ్డారు.
ఇక్కడ ఒక ముఖ్యమైన విషయం:
ఒకే పరిస్థితిని ఇద్దరు వ్యక్తులు చూసి రెండు భిన్నమైన నిర్ణయాలకు రావచ్చు.
పది మంది గూఢచారులు సమస్యను చూశారు.
యెహోషువ, కాలేబు అదే సమస్యను చూశారు—కానీ దేవుని వాగ్దానాన్ని కూడా చూశారు.
విశ్వాసం అంటే సమస్య లేదని చెప్పడం కాదు.
విశ్వాసం అంటే:
“అవును, సమస్య పెద్దదే. కానీ నా దేవుడు దానికంటే పెద్దవాడు.”
ఉదాహరణ
ఒక చిన్న పిల్లవాడు తన తండ్రితో కలిసి నడుస్తున్నాడు. ముందుకు పెద్ద కుక్క వచ్చింది.
పిల్లవాడు భయపడతాడు.
కానీ తండ్రి చేతిని గట్టిగా పట్టుకున్నప్పుడు ధైర్యం వస్తుంది.
కుక్క చిన్నదైపోలేదు.
తండ్రి తనతో ఉన్నాడనే విషయం పిల్లవాడి భయాన్ని మార్చింది.
అదే విశ్వాసం.
8. భయం మనకు దేవుని గత కార్యాలను మరచిపోయేలా చేస్తుంది
ఎర్ర సముద్రాన్ని విడగొట్టిన దేవుడే ఇప్పుడు కనాను సమస్యను పరిష్కరించగలడు.
ఐగుప్తు సైన్యాన్ని ఓడించిన దేవుడే అక్కడి శత్రువులను జయించగలడు.
అరణ్యంలో మన్నా ఇచ్చిన దేవుడే భవిష్యత్తుకు కావలసినదాన్ని ఇవ్వగలడు.
కానీ భయం వచ్చినప్పుడు మనిషి గత అద్భుతాలను మరిచిపోతాడు.
కాబట్టి కష్ట సమయంలో ఈ మూడు ప్రశ్నలు అడగండి:
దేవుడు ఇంతకుముందు నాకు ఏమి చేశాడు?
దేవుని వాక్యం నాకు ఏమి చెబుతోంది?
ప్రస్తుతం నేను భయాన్ని నమ్ముతున్నానా, దేవుని వాగ్దానాన్ని నమ్ముతున్నానా?
9. నోటి ఫిర్యాదు హృదయ అవిశ్వాసానికి సంకేతం
ఫిర్యాదు కేవలం మాట కాదు.
చాలాసార్లు అది మన హృదయంలో ఉన్న ఆలోచనను బయటపెడుతుంది.
ఫిర్యాదు → అవిశ్వాసాన్ని చూపిస్తుంది.
“దేవుడు నాకు సరిపడా చేయలేదు” అనే భావన వచ్చినప్పుడు ఫిర్యాదు వస్తుంది.
కృతజ్ఞత మాత్రం ఇలా అంటుంది:
“నాకు అన్నీ లేకపోయినా, దేవుడు నాతో ఉన్నాడు.”
ఇది క్రైస్తవ జీవితంలో గొప్ప మార్పు.
10. చివరకు ప్రశ్న: మనం ఏ తరానికి చెందినవారిగా ఉండాలి?
చిత్రంలోని వచనాలన్నింటినీ కలిపి చూస్తే మన ముందు రెండు మార్గాలు కనిపిస్తాయి.
ఒక మార్గం:
మేలులను మరచిపోవడం → ఫిర్యాదు → కోరిక → భయం → అవిశ్వాసం → అవిధేయత.
మరొక మార్గం:
మేలులను గుర్తుచేసుకోవడం → కృతజ్ఞత → విశ్వాసం → విధేయత → దేవుని వాగ్దానంలో ముందుకు సాగడం.
ప్రశ్న ఏమిటంటే:
“నేను ఏ మార్గాన్ని ఎంచుకుంటున్నాను?”
ఒక శక్తివంతమైన జీవిత ఉదాహరణ
ఒక వ్యక్తి తన తండ్రితో కలిసి ఒక పెద్ద పర్వతాన్ని ఎక్కుతున్నాడు.
మధ్యలో దారి చాలా కష్టంగా మారింది.
అతను:
“ఇక నేను నడవలేను.”
అన్నాడు.
తండ్రి అతని చెయ్యి పట్టుకుని:
“మనము ఇంత దూరం ఎలా వచ్చామో గుర్తుందా?”
అన్నాడు.
అతను వెనక్కి చూశాడు.
తాము దాటిన ప్రమాదకరమైన మార్గం కనిపించింది.
అప్పుడు తండ్రి అన్నాడు:
“నిన్ను ఇంత దూరం తీసుకువచ్చిన నేను, ఇక మిగిలిన దారిలో నిన్ను విడిచిపెడతానా?”
అదే మన దేవుని సందేశం.
ఇప్పటివరకు నడిపించిన దేవుడు ఇకపై కూడా నడిపిస్తాడు.
మనకు దారి కనిపించకపోవచ్చు.
కానీ దారి తెలిసిన దేవుని మనకు తెలుసు.
ఆచరణలో పెట్టవలసిన 5 విషయాలు
1. ప్రతిరోజూ మూడు కృతజ్ఞతలు చెప్పండి
ప్రతి రాత్రి:
“ఈ రోజు దేవుడు నాకు చేసిన మూడు మేలులు ఏమిటి?”
అని రాసుకోండి.
కొద్ది రోజుల్లో మీ దృష్టి మారుతుంది.
2. ఫిర్యాదు చేయాలనిపించినప్పుడు ప్రార్థించండి
ఫిర్యాదు చేయడానికి ముందు:
“ప్రభువా, ఈ పరిస్థితిలో నేను నేర్చుకోవాల్సింది ఏమిటి?”
అని అడగండి.
3. గత విజయాలను గుర్తుచేసుకోండి
దేవుడు గతంలో చేసిన మేలులను రాసుకున్న ఒక చిన్న పుస్తకం పెట్టుకోండి.
కష్టం వచ్చినప్పుడు దాన్ని చదవండి.
4. పోలికను ఆపండి
ఇతరుల జీవితాన్ని మీ జీవితానికి కొలమానంగా చేయవద్దు.
దేవుడు ప్రతి ఒక్కరినీ వేర్వేరు మార్గాల్లో నడిపిస్తాడు.
5. దేవుని వాగ్దానాన్ని సమస్యపై ఉంచండి
సమస్యను నిరాకరించవద్దు.
కానీ సమస్యకంటే దేవుని గొప్పతనాన్ని చూడండి.
ముగింపు
ప్రియమైనవారలారా,
ఇశ్రాయేలీయుల సమస్య కేవలం అరణ్యం కాదు.
వారి సమస్య కేవలం ఆహారం కాదు.
వారి సమస్య కేవలం శత్రువులు కాదు.
వారి అసలు సమస్య—దేవుడు చేసిన మేలులను మరచిపోవడం.
దేవుని మేలులను మరచినప్పుడు ఫిర్యాదు వస్తుంది.
ఫిర్యాదు వచ్చినప్పుడు అసంతృప్తి పెరుగుతుంది.
అసంతృప్తి పెరిగినప్పుడు అవిశ్వాసం వస్తుంది.
అవిశ్వాసం వచ్చినప్పుడు దేవుని వాగ్దానాల వైపు అడుగు వేయడానికి భయపడతాం.
కాబట్టి ఈ రోజు మనం ఒక నిర్ణయం తీసుకుందాం:
“నా పరిస్థితులు మారకపోయినా, నా కృతజ్ఞత మారదు.”
“నా దారి కనిపించకపోయినా, నా దేవునిపై నమ్మకం తగ్గదు.”
“నా చుట్టూ ఉన్నవారు ఫిర్యాదు చేసినా, నేను దేవుని మేలులను ప్రకటిస్తాను.”
“నన్ను ఇంతవరకు నడిపించిన దేవుడు నన్ను విడిచిపెట్టడు.”
చివరి జ్ఞాపకం
కష్టాన్ని మాత్రమే చూడకండి — కష్టంలో మీతో ఉన్న దేవుణ్ణి చూడండి.
లేనిదాన్ని మాత్రమే లెక్కించకండి — ఉన్న ఆశీర్వాదాలను లెక్కించండి.
శత్రువుల పరిమాణాన్ని మాత్రమే చూడకండి — దేవుని శక్తిని చూడండి.
గతంలోని బాధను మాత్రమే గుర్తుచేసుకోకండి — గతంలో దేవుడు చేసిన కృపను గుర్తుచేసుకోండి.
ముగింపు ప్రార్థన
“ప్రియమైన పరలోక తండ్రీ,
నీవు మా జీవితాలలో చేసిన మేలులను మరచిపోయిన సందర్భాలను క్షమించు. ఫిర్యాదు చేసిన హృదయాన్ని తొలగించి, కృతజ్ఞతగల హృదయాన్ని మాకు దయచేయి. పరిస్థితులను చూసి భయపడకుండా నీ వాగ్దానాలను నమ్మే విశ్వాసాన్ని ఇవ్వు. ఇతరులతో పోల్చుకోకుండా, నీవు మాకు ఇచ్చిన కృపను గుర్తించడానికి సహాయం చేయి. మా నోటి నుండి ఫిర్యాదు కాకుండా స్తుతి రావాలి. మా హృదయంలో అవిశ్వాసం కాకుండా విశ్వాసం ఉండాలి. ఇంతవరకు మమ్మల్ని నడిపించినట్లే ముందుకు కూడా నడిపించు. యేసు క్రీస్తు నామంలో ప్రార్థిస్తున్నాము. ఆమేన్.”
No comments:
Post a Comment